اهالی امروز در حال بارگذاری

جنگ بالش ها

ارسال شده در توسط هتاو

 

دیروز توی برنامه خبری B.B.C یه خبر بود راجع به جنگ بالش ها. یه جنگ کودکانه با اجرای بزرگترها. این بازی مفرح غالبا توسط کودکان اجرا میشه. که معمولا شب ها موقع خواب بالش هاشون رو به سمت هم پرتاب میکنن و یا با اونها به همدیگه ضربه می زنن که البته به دلیل نرم بودن بالش ها خیلی در آور نیست و صدمه نمیرسونه.

این  بازی و یا به عبارتی pillow fight club (کلوب مبارزه بالش ها ) در واقع زیر مجموعه فعالیت های گروهی یا سرگرمی عمومی  به نام  Flash mobهست.   Flash mob به مجموعه مردمی گفته میشه که به طور ناگهانی در یک مکان عمومی ظاهر شده و برای مدت زمان کوتاهی یک برنامه غیر معمول رو اجرا میکنن و سپس متفرق میشن. این اجتماع غالبا از طریق خبررسانی از طریق اینترنت و ایمیل صورت میگیره و مکان اون روز قبل مشخص میشه.

اولین بنیانگذار flash mob فردی به نام Bill Wasik  هست که این برنامه  رو در سال 2003 در منهتن پیاده کرد. اولین برنامه با موفقیت اجرا نشد به این ترتیب که صاحب مغازه خرده فروشی که قرار بود در اونجا برنامه اجرا بشه از اون با خبر شد اما در برنامه بعدی که در سوم جون 2003 دریکی از فروشگاه های زنجیره ای Macy اتفاق افتاد Wasik از چنین مشکلی پرهیز کرد. به این ترتیب که شرکت کننده ها رو به مناطق اولیه  در چهار نقطه از قبل تعیین شده در بارهای منهتن فرستاد تا دستور العمل های بعدی رو دریافت کنند. جایی که اونها دستورالعمل نهایی رو با مکانش دقیقا قبل از وقوع دریافت کردند.

بیش از صد نفر در طبقه نهم فروشگاه Macy که بخش فروش فرش بود ، دور یک قالیچه گران قیمت جمع شدند و همه مدعی شدند که با هم در انباری در حومه شهر نیویورک زندگی میکنند و متفق القول تصمیم گرفتند که این قالیچه رو با عنوان ” قالیچه عشق” خریداری کنند. همزمان 200 نفر به  لابی هتل Hyatt سرازیر شدند و در حدود 15 ثانیه به صورت همگام به هلهله و تشویق پرداختند، همینطور عده  دیگری در در یک شو کفش در یک بوتیک  درSoHo تظاهر کردند که توریست هستند.

در حالیکه این کار به عنوان یک فعالیت غیرسیاسی و صرفا جهت سرگرمی شروع شد، اما میتونه شامل فعالیت ها و نمادهای سیاسی هم باشه.

از برجسته ترین Flash mob ها میشه به دیسکوی سکوت و جنگ جهانی بالش ها اشاره کرد.

دیسکوی سکوت در سال آوریل سال 2006 در شهر لندن اجرا شد به این ترتیب که در نقاط مختلفی از ایستگاه های متروی لندن مردم با دستگاه های موزیک قابل حمل شخصی اش شون حاضرشدند و در سر ساعت معینی هر فرد با موزیکی که در حال گوش دادن به اون بود شروع به رقصیدن کرد. گزارش شده که بیش از 4000 نفر در ایستگاه ویکتوریای لندن این عمل رو انجام دادند.

و اما اولین جنگ جهانی بالش ها در 22 مارس سال 2008 در بیش از25 شهر جهان اجرا شد. که بزرگترین Flash mob دنیا لقب گرفت. بر اساس آمار وال استریت جورنال بیش از 5000 نفر در نیویورک جمع شدند که رکورد دیسکوی سکوت در لندن رو شکستند. این برنامه از طریق سایت هایی مانند face book، My space ، وبلاگ های شخصی ، فروم ها، وب سایت ها و همچنین از طریق دعوت مستقیم یا با SMS و ایمیل منتشر و برنامه ریزی شد.

در یک خبر اینترنتی خوندم  که در چین این کار در یکی از تفریحگاه های مرکز شهر انجام شده و بیشتر افراد شرکت کننده بین 20 تا 30 ساله بودند.  اونها معتقدند که این کار فرصتی عالی برای رهایی از استرس و برقراری ارتباط دوستانه با دیگران هست.

راستش اولش نمیخواستم اینهمه بنویسم. میخواستم احساسم رو از دیدن صحنه های بالش بازی بگم ولی وقتی داشتم توی اینترنت سرچ میکردم که در مورد تاریخچه اش یه مطالبی پیدا کنم اینطوری شد. منبع هم اکثرا مطالب ویکی پدیا هست، عکس ها رو هم که معلومه خودم نگرفتم تو گوگل سرچ کردم.

وقتی داشتم به اون ادمهای گنده با صورت هایی که پر از خنده ها و ذوق کودکانه بود نگاه میکردم ، گریه ام گرفته بود. نمیدونم تا به حال از ذوق گریه تون گرفته یا نه؟ فکر کنم بهش میگن ذوق مرگ یا همچین چیزی. اینقدر حس شادی، آرامش و لذت بردن توی تصاویر بود که به منم منتقل شد البته ناگفته نماند کمی از اشک ها هم به خاطر این بود که نمیتونم اینجا همچین کاری بکنم و اصولا فکر کردم ما اینجا چه کاری میتونیم بکنیم؟

 

هتاو
aravern@yahoo.com

2 دیدگاه برای “جنگ بالش ها”

  1. سلام علیکم
    سال نوتون مبارک –
    نظرم اینه که ما هم چنین مراسمی رو در سالروز اهالی امروز داشته باشیم بد نیست .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *