به یادت

غضبناک می‌گذری از برابر اندک مشتاقان‌ات. و خندان درنگ می‌کنی در برابر انبوه گریزندگان‌ات. دست‌کم اندکی مردانه‌تر جان بستان، ای مرگ! ———————– نمی‌گویم بی‌مقدمه رفتی که زندگی سراسر مقدمه است، متنِ بودن‌ات اما سخت کوتاه بود. خدانگهدار رفیق. تنگدل‌ات هستم، بسیار.…